ik-eerst.nl

Ik had een blauwe trui aangetrokken in plaats van de grijze die ik de avond ervoor had klaargelegd. Alsof ik daarmee de aanstaande boodschap nog kon veranderen.

Toen ik bij ze binnenkwam, kon hij nauwelijks opstaan. Hij deed het wel, hield zich aan mij vast en daarna aan de tafel. We hadden in de voorgaande weken al zo vaak tegen hem gezegd dat het niet per se het einde hoefde te zijn. “Het is fifty-fifty, het kan ook allemaal nog goedkomen. Wacht nou eerst de uitslag af, voordat je je begrafenis gaat plannen”. Maar hij bleef herhalen: “Erop of eronder. Erop of eronder.” Zelfs toen mijn moeder koffie voor hem haalde uit de keuken en zijn kopje vulde met de senseo. “Erop of eronder.” Maar dat was toen niet komisch. Read the rest of this entry »